عقاید شیخ ابوالحسن خرقانی :


او هر چندخود و خلق را در خالق محو می‌دید اما در سلوک خویش از هر فرصتی برای شکستن دیوارهای تفرقه قوم گرایی و هر نوع برتری انسانی بر انسان دیگر استفاده کرده‌است و طریق وصول به خالق، خدمت به خلق معرفی کرده‌است . زیبایی مکتب شیخ در این است که انسان‌ها را می‌بیند و خدمت می‌کند اما برای آنها در برابر حق تعالی موضوعیتی قایل نیست؛ بلکه چون به وحدت خالق و مخلوق معتقد است، و خدمت به خدا و برتر از عبادات ظاهری می‌شناسد. او به انسان‌ها خدمت می‌کند و غمخوار آدمیان است نه به خاطر خدا، نه به خاطر عبادت، نه برای رسیدن به بهشت موعود ،ونه گریز از جهنم، بلکه به خاطر نفس انسانیت، او که چنین صمیمانه می‌سراید :


                 آن دوست که دیدنش بیارایدچشم
                                                          بی دیدنش از گریه نیاسایدچشم
                 ما را ز برای دیدنش باید چشم
                                                          گر دوست نبیند به چه کار آید چشم


با همین چشم که غیر از دوست را نمی‌بیند از شیخ پرسیدند که جوانمردی چیست؟ گفت : آن سه چیز است اول سخاوت، دوم شفقت بر خلق، سوم بی نیازی از خلق . و اوج  این انسان دوستی شعاری است که گویند در خانقاه شیخ نوشته بود: هر که در این سرا درآید نانش دهید و از ایمانش مپرسید چه آنکس که به درگاه باریتعالی به جان ارزد البته بر خوان بوالحسن به نان ارزد. در نوشته‌های منسوب به شیخ ابوالحسن خرقانی خواهیم دید که نتیجه فرهنگ خاص عرفان ایشان چگونه به انسان مداری می‌رسد .


منبع :   bastamnews.ir