سخنان گهربار شیخ ابوالحسن خرقانی :


شیخ ابوالحسن علی بن‌ جعفر بن سلمان خرقانی یا «علی بن احمد» عارف بزرگ‌ قرن چهارم و پنجم هجری‌ از چهره‌های بسیار درخشان‌ عرفان ایرانی است که در آزاد اندیشی و مردم گرائی جهانی و وسعت نظر انسانی و تفکر والای‌ عرفانی،ممتاز وکم‌نظیر است. این عراف جملات و کلماتی‌ عمیق گفته است که بیش از هرکدام این جمله مشهور گشته است و همه او را به این‌ جملهء مشهور می‌شناسند :


هرکس که در این سرا درآید ، نانش دهید و از ایمانش‌ مپرسید.

چه آنکس که به درگاه‌ باری تعالی به جان ارزد ، البته‌ بر خوان بو الحسن به نان ارزد.




منتخبی از جملات قصار این‌ عارف نامی :


* خدای را آنجا دیدم که خود را ندیدم.


* سفر پنج است‌ : اول) به پای‌ ، دوم) به دل‌ ، سوم) به همت‌ ، چهارم) به دیدار ، پنجم) در فنای نفس.


* چون نیستی خویش به وی دهی‌ ، او نیز هستی خویش به تو دهد.


* آن کس که نماز کند و روزه‌ دارد به خلق نزدیک بود و آن کسی که فکرت کند به‌ خدای.


* عافیت در تنهائی یافتم‌ و سلامت در خاموشی.


* بهترین چیزها، دلی است که در وی هیچ بدی‌ نباشد.


* تا توطالب دنیا باشی، دنیا بر تو سلطان است، و چون از وی رو برگردانی‌ تو بر وی سلطان باشی.


* الهی خلق تو شکر نعمتهای تو کنند من شکر بودن تو نعمت،بودن توست.


* بامداد ، عالم برخیزد،طلب‌ زیادتی علم کند و زاهد،طلب‌ زیادتی زهد کند و ابو الحسن در بند آن بود که سروری به دل‌ برادری رساند.


* مرید من آنست که بر کنار دوزخ‌ بایستد و هرکه را خواهند به‌ دوزخ برند دستش گیرد و به‌ بهشت فرستد و خود به جای او به دوزخ رود.


منبع :   noormags.com