از يک توده گازي شکل تا آسمانها و زمين :

در سوره ای که بنام دخان یعنی گاز نامیده شده است خدای متعال اشاره به مرحله ابتدائی پیدایش آسمانها و زمین کرده میفرماید:

(41:11) ثم استوى إلى السماء وهي دخان فقال لها وللأرض ائتيا طوعا أو كرها قالتا أتينا طائعين

[41:11] سپس او به آسمان پرداخت، هنگامي كه هنوز به صورت گاز بود و به آن و زمين گفت: "به وجود بياييد، خواسته يا ناخواسته." آنها گفتند: "ما با ميل و رغبت مي آييم".

[41:11] Then He turned to the sky, when it was still gas, and said to it, and to the earth, "Come into existence, willingly or unwillingly." They said, "We come willingly."

تصویر زیر ستاره اي جديد را در حال شکل گيري از گاز و غبار (نبولاNebula )، از بقاياي گازي که منشاء پيدايش کل جهان بوده است نشان می دهد.

Source: The Space Atlas, Heather and Henbest, p. 50


در عکس زیر سحاب لاگون (Lagoon Nebula) را می بینیم که ابري از گاز و غبار با قطري معادل 60 سال نوري است.

Source: Horizons, Exploring the Universe, Seeds, plate 9, from Association of Universities for Research in Astronomy, Inc.


همانطوری که در اشکال فوق نشانداده شده است علم امروزثابت کرده است که ستارگان آسمانی از انقباض تودههای عظیم گاز بوجود می آیند، پدیده ای که در قرآن بوضوح برآن در آیه فوق اشاره شده است.

همانطوری که علم نجوم ثابت کرده است و امروز بصورت یکی از بد یهیات حتی در مدارس ابتدایی هم تدریس میشود ماه و خورشید در مدارهای خاصی شناورند. چنیین دانشی هرگز در هزارو چهارصد سال پیش در بین جوامع بشری مطرح نبود. اما در کتاب خدای تعالی در سوره یسین بصراحت بگردش ماه وخورشید در مدارهای تعیین شده اشاره شده است:

(36:40) لا الشمس ينبغي لها أن تدرك القمر ولا اليل سابق النهار وكل في فلك يسبحون

[36:40] خورشيد هرگز به ماه نمي رسد- شب و روز هرگز منحرف نمي شوند- هر يك از آنها در مدار خود شناور است.